|
bak yine güneş batıyor ve ben yine sensisim gözlerim senin ismin geçtikçe buğulanıyor hep son anda tutuyorum damlaları korkuyorum belki sana seslenmekten hayır dersin diye belki bunu bildiğim için korkuyorum sana seslenmekten sesini duyamamaktan yüzüm gülerken kalbimin kan ağlayışını arkadaşız derken dudaklarımın titremesini vede sensizim derken bir anda boşanmasını göz yaşlarımın evet ben bundan korkuyorum bana sevgiyi soruyorlar sensin diyemiyorum gösteremiyorum seni korkumdan bana seni soruyorlar uzatamıyorum parmağımı işte orda diye ama inan seviyorum seni ölümüne yıllarım şahit buna git sor en yakın dostuma başımı kaldırıp bakmışmıyım başkasına cesaret etmişmiyim bakmaya senden başkasına git sor kaldırımlara ıssız parklara vede sor seni ne kadar sevdiğimi bilen o koca İSTANBULA 
| 
mustafa29 
• 23/1/2006 - slm
Hiç durmadan onun için ağlıyan gözlerin, onsuzluktan üşüyen ellerin,
Hiç tükenmıyen umutların. En kötüsüde kanayan yüreğindir.
O günlerini gün ederken sense kendinle we şahitlerinle dertleşirsin.